Η μέρα που βγήκε το Ρέθυμνο στους δρόμους

Όταν στις 17 Ιουλίου 1983 «γεννιόταν» η Ένωση Ατρόμητου Ρεθυμνιακού (ΕΑΡ) από την συγχώνευση του Άρη Ρεθύμνου και του Κεραυνού, ελάχιστοι πραγματικά περίμεναν να ζήσουν όλα όσα κατάφερε η αγαπημένη ομάδα της κρητικής πόλης μέσα στα επόμενα χρόνια… Η ιστορική ΕΑΡ πρόσφερε μεγάλες στιγμές και συγκινήσεις, σε μία περίοδο που οι «μικρές» κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου χαρακτηρίζονταν από τεράστιο πάθος και τοπικό ενδιαφέρον!

Με αφετηρία τα δύο πρώτα χρόνια που αγωνίστηκε στην ΕΠΣ Ρεθύμνου, η ΕΑΡ ξεχώρισε αμέσως και μόλις το 1985 κατέκτησε το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του Νομού Ρεθύμνης και προβιβάστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της Ελλάδας (Δ’ Εθνική). Πριν να συνειδητοποιήσουν οι ρεθεμνιώτες φίλαθλοι την επιτυχία της νεοφώτιστης ποδοσφαιρικής ομάδας, η ΕΑΡ στην δεύτερη σεζόν της στο «ερασιτεχνικό» κυριαρχεί στον 2ο όμιλο και κερδίζει την άνοδό της στην Γ’ Επαγγελματική Κατηγορία!

Με «κεκτημένη» ταχύτητα η ομάδα που πλέον αντιπροσώπευε επάξια όχι μόνο το Ρέθυμνο αλλά ολόκληρο τον νομό απέναντι στις μεγάλες ομάδες της Κρήτης εκείνη την εποχή, τον ΟΦΗ, τον Ηρόδοτο, αλλά και τον ΑΟ Χανιά, κάνει μια εντυπωσιακή σεζόν στον νότιο όμιλο της Γ’ Εθνικής το 1987-88 και φτάνει ως δευτεραθλήτρια σε αγώνα «μπαράζ» ανόδου στην Β’ Εθνική κατηγορία!

Στον ιστορικό αυτό αγώνα με αντίπαλο τον Ηρόδοτο που διεξήχθη στις 4 Ιουνίου του 1988 στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», η Ένωση Ατρόμητου Ρεθυμνιακού «έγραψε» την σπουδαιότερη σελίδα στην ιστορία της ομάδας και κυριολεκτικά έβγαλε όλο το Ρέθυμνο στους δρόμους!

Ο κρίσιμος αγώνας ανόδου που συγκέντρωσε όλα τα βλέμματα στο Φαληρικό Στάδιο δεν είχε απλά τεράστιο ενδιαφέρον. Είχε παρελθόν και ιδιαίτερη ένταση ανάμεσα στους οπαδούς των δύο κρητικών ομάδων. Την περίοδο 1987-88 οι ΕΑΡ και Ηρόδοτος είχαν αναμετρηθεί δύο φορές με το αποτέλεσμα να είναι ισόπαλο 1-1 τόσο στην Ρεθυμνιώτικη έδρα «Σοχώρα» (4-10-1987) όσο και στο γήπεδο της Αλικαρνασσού Ηρακλείου, όπου υπήρξαν και βίαια επεισόδια σε βάρος της αποστολής της ΕΑΡ (4-2-1988). Ήταν μια χρονιά που το πάθος για άνοδο και διάκριση είχε γίνει «εμμονή» για του κατοίκους όλου του νομού Ρεθύμνης! Το Εθνικό Στάδιο Ρεθύμνου γέμιζε ασφυκτικά και η πόλη κάθε Κυριακή παλλόταν από τα συνθήματα και τις ιαχές υπέρ της αγαπημένης ΕΑΡ!
ear fash

Η ποδοσφαιρική σεζόν τελικά λήγει με τους δύο μεγάλους αντιπάλους να έχουν αμφότεροι 47 βαθμούς και να οδηγούνται έπειτα από απόφαση σε τελικό-μπαράζ με Στάδιο φιλοξενίας το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» στον Πειραιά! Εκεί θα κρινόντουσαν όλα και ένας εκ των δύο θα ανέβαινε στα «σαλόνια» της Β’ Εθνικής!

Από το πρωί της 4ης Ιουνίου 1988, ο Πειραιάς και η Αθήνα είχαν γεμίσει με Ρεθεμνιώτες και Ρεθεμνιώτισσες κάθε ηλικίας που είχαν «ανέβει» στην Πρωτεύουσα με πλοία και αεροπλάνα τόσο μαζικά όσο ποτέ άλλοτε! Το κυρίαρχο σύνθημα «ΕΑΡ, Β’ Εθνική!» ακούγονταν παντού από το Σύνταγμα και το Μοναστηράκι μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και τον ηλεκτρικό του Φαλήρου… Όπου και να κοίταζες στα κεντρικά σημεία της πόλης έβλεπες μπλε κασκόλ, μπλε μπλουζάκια και μπλε καπέλα μαζί με χαμόγελα αισιοδοξίας και ενθουσιασμού!

Η ποδοσφαιρική αποστολή της ΕΑΡ που είχε «στρατοπεδεύσει» στο αθηναϊκό ξενοδοχείο «Novhotel», έπειτα από τους προσωπικούς χαιρετισμούς του Θόδωρα Βαρδινογιάννη, ξεκίνησε προς το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» με την ψυχολογία στα ύψη και φυσικά έντονη αυτοπεποίθηση για νίκη και άνοδο κόντρα στον μεγάλο αντίπαλο του διπλανού νομού στην Κρήτη!

Με τους φιλάθλους να καταλήγουν στο Φαληρικό Στάδιο και με το πάθος όλων να «ξεχειλίζει» στις εξέδρες, ο αγώνας ξεκινά με το εναρκτήριο σφύριγμα του διαιτητή. Αν και η ΕΑΡ «μπήκε» στον αγώνα ιδιαίτερα επιθετικά παρουσιάζοντας καλύτερα αγωνιστικά στοιχεία, ο Ηρόδοτος κατάφερε να σκοράρει μόλις στην πρώτη του ευκαιρία με δυνατό σουτ του Λάμπρου κάνοντας το 1-0. Ωστόσο, οι παίκτες της Ρεθυμνιώτικης ομάδας δεν πτοήθηκαν και μόλις σε πέντε λεπτά ο Μιχάλης Βουράκης με εντυπωσιακή καρφωτή κεφαλιά ισοφάρισε σε 1-1!

Ο κρίσιμος αγώνας συνεχίστηκε ισορροπημένος μέχρι το 65ο λεπτό, όταν ο Χρήστος Πολύζος με μια ποιοτική ενέργεια, πέρασε τους αντιπάλους του και από μακρινή απόσταση σκόραρε ένα εκπληκτικό γκολ στο«Γ» της εστίας του Ηροδότου το οποίο έμεινε στην ιστορία. Το 2-1 προκάλεσε χαλασμό στις εξέδρες που κάθονταν οι φίλαθλοι της ΕΑΡ και πανηγυρίστηκε ξέφρενα σε ολόκληρη την πόλη του Ρεθύμνου! Αν και ο Ηρόδοτος όπως ήταν αναμενόμενο στη συνέχεια πίεσε, δεν κατάφερε να σκοράρει και να πάει το μπαράζ ανόδου στην παράταση.

Το σφύριγμα λήξης του αγώνα, έδωσε το έναυσμα για πανηγυρισμούς που δεν είχαν προηγούμενο τόσο στον Πειραιά όσο και κυρίως στο Ρέθυμνο, όπου όλοι βγήκαν στους δρόμους για να γιορτάσουν όλο το βράδυ την τεράστια, ιστορική επιτυχία της ΕΑΡ μόλις στον 5ο χρόνο παρουσίας της στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο!

Η πόλη του Ρεθύμνου δεν έχει ξαναζήσει πιο ξέφρενες στιγμές πανηγυρισμών από αυτές της μεγάλης νίκης ανόδου στην Β’ Εθνική! Οι δρόμοι της πόλης που λίγο νωρίτερα ήταν άδειοι επειδή όλοι οι ντόπιοι κάτοικοι παρακολουθούσαν στην δημόσια τηλεόραση την αναμέτρηση, ξαφνικά κατακλύστηκαν από χιλιάδες κόσμο και οι αρκετοί ξένοι τουρίστες χάζευαν χωρίς να έχουν ιδέα τι είχε συμβεί… Παρακολουθούσαν άνδρες, γυναίκες, μικρούς, μεγάλους ακόμη και ηλικιωμένους να τραγουδάνε τα αγαπημένα συνθήματα υπέρ της ΕΑΡ, να γυρίζουν όλη την πόλη επάνω σε αμάξια, μηχανάκια, ποδήλατα κ.α. και να χορεύουν εκστασιασμένοι από ικανοποίηση και περηφάνια για την ανερχόμενη δύναμη του Κρητικού ποδοσφαίρου!

Τα πανηγύρια συνεχίστηκαν καθ’ όλη την διάρκεια της νύχτας και είχαν ως αποκορύφωμα την στιγμή που την επόμενη ημέρα επέστρεψαν από την Αθήνα οι θριαμβευτές ποδοσφαιριστές της ΕΑΡ μαζί με τους περίπου δύο χιλιάδες φίλαθλους που την είχαν ακολουθήσει στον Πειραιά. Ο γύρος του θριάμβου από άκρη σε άκρη του Ρεθύμνου που έκαναν παίκτες, παράγοντες και φίλαθλοι ήταν κάτι το ανεπανάληπτο που μέχρι και σήμερα δεν έχει ξαναζήσει η πόλη και οι κάτοικοί της…

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΕΑΡ: Φιλιππής, Βογιατζάκης, (65′ Κορνήλιος), Καλαϊτζιδάκης, Μπέκας, Σαλβαράκης, Φραγκάκος, Καλογήρου, Λαμπαρδάκης, Μαλαμαδάκης, Πολύζος, Βουράκης (89′ Κατσούλης).

Π.Α.Σ.Α. ΗΡΟΔΟΤΟΣ: Χανιωτάκης, Σέκερης, Ασλάνης, Μανιός, Πρωτογεράκης, Τσιράκος, Αγαπητός (75′ Κώττης), Κουτσάκης, Καρυώτης (75′ Μαρταβαντζής), Κοιλιάρας, Λάμπρου.

Γράφει ο Αντώνης Τσαλίκης
Πηγή:daynight.gr

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.