Θα μας βγάλει τη ψυχή…

0

manos-thumpnail

Εντάξει, είπαμε άπειρος,νεοφώτιστος στη Superleague αλλά υπάρχουν ορισμένες σταθερές που όταν τις ξεπεράσεις δεν έχεις δικαιολογίες.

Η καρδιοβγαλτική νίκη επί ενός μετριότατου  Πανιωνίου μπορεί στο τέλος να χαροποιεί ,όμως.θέτει και σοβαρά ερωτηματικά.Τι πρέπει,δηλαδή, να γίνει ώστε ο Πλατανιάς να μάθει να διαχειρίζεται το υπέρ του σκορ;

Με αντίπαλο -κατά βάση-«παιδάκια» κατάφερε για ένα ημίχρονο να δείξει ανωτερότητα και αντί να τελειώσει τον αγώνα αναλώθηκε σε χαμένες μικροευκαιρίες.

Στο δεύτερο δε,χωρίς λόγο, έδωσε δικαιώματα σε μια ομάδα που μέχρι τότε έδειχνε παραλυμένη. Τι, διάολο, τόσος πια μαζοχισμός;

Το άγχος θα πει κάποιος. Ποιο άγχος ρε παιδιά; Δηλαδή, πόσο άγχος μπορεί να είχε ο Γιάννου όταν μόνος του έδωσε τη μπάλα στον αντίπαλο έχοντας τρεις χιλιάδες άλλες λύσεις; Για να καταλάβω.Τι άγχος μπορεί να έχουν οι Κάλαϊτζιτς, Αναστασάκος, Κανακούδης και λοιποί, κόντρα σε μια ομάδα που σε μέσο όρο ηλικίας υπολείπεται κατά πολύ των αντιπάλων της;

Άλλο είναι το πρόβλημα και ο Αναστασιάδης το ξέρει.

Η απόλυτη έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης σε μεγάλα διαστήματα του παιχνιδιού μπορεί την Κυριακή να μην κόστισαν, αλλά επειδή με 30 βαθμούς δεν σώζεσαι  θα πρέπει  τα κενά αυτά αν δεν γίνεται να εξαλειφθούν ,τουλάχιστον να μειωθούν δραματικά.

Η παραμονή είναι κοντά όχι, όμως,τόσο χάριν στα αποτελέσματα του Πλατανιά όσο,κυρίως, στον συνδυασμό των υπολοίπων.

Εκείνο που όλοι απευχόμαστε-και πρώτος ο Αναστασιάδης- είναι να φτάσουμε την τελευταία αγωνιστική και να ζητάμε το τρίποντο-παραμονής κόντρα στην Λεβαδειά.

Κι αν μάλιστα, θέλει κι εκείνη κάνα πόντο, τότε,θα έχουμε …θύματα.

ΥΓ:Έπεσα έξω στις προβλέψεις της περασμένης εβδομάδας ότι ο Λεβαδειακός θα πάρει το τρίποντο κόντρα στον ΟΦΗ. Μάλλον, θα έκανα λάθος στους υπολογισμούς…

ΥΓ1: Ο ΟΦΗ δείχνει να αντέχει αντίθετα ο Άρης φαίνεται να ξέρει κάτι παραπάνω…

Απάντηση