Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

0

Το παραμύθι της Superleague για τα Χανιά  έλαβε τέλος.

Ένας-ένας, οι κατά καιρούς πρωταγωνιστές αποχωρούν από το σκηνικό και η αυλαία ετοιμάζεται να πέσει.

Ο Βασίλης Πλιάτσικας είναι ένας ακόμα απ’ αυτούς και μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου ,έπονται και οι τελευταίοι.

Ο θίασος μαζεύει τα τελευταία εναπομείναντα υπάρχοντα του και γίνεται σιγά-σιγά ,ξανά ,μπουλούκι.

Οι παραστάσεις στα μεγάλα θέατρα αποτελούν πια ένδοξο παρελθόν και οι χιλιάδες των θεατών σε φαντασμαγορικές παραστάσεις ανάμνηση παλιά.

Ο θιασάρχης έχει από καιρό αποφασίσει ότι τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα και οι καιροί χαλεποί για υπερβάσεις.

Τα τραγικά λάθη θα μείνουν ως αντικείμενο συζήτησης στα καφενεία της περιoχής που θα αρχίζουν με το ρήμα «θυμάμαι” και οι αφίσες της «Μιας ομάδας,μιας πόλης” θα ξεθωριάζουν μέρα με την ημέρα.

Η πολιτεία θα χαθεί από τον ποδοσφαιρικό μενού του πρώτου τη τάξει τραπεζιού και θα επιστρέψει στα καθ’ ημάς.

Πολλοί θα τρίβουν τα χέρια τους από την ικανοποίηση αισθανόμενοι -έστω και μετά από έξι χρόνια- δικαιωμένοι.Εδώ η χαρακτηριστική φράση θα είναι «στα λεγα εγώ…”

Η καλοκαιρινή ραστώνη θα σκεπάσει με την γλυκύτητα της το σχεδόν ένα εκατομμύριο έσοδα του πανηγυριού με τον επερχόμενο χειμώνα ,όμως,να καραδοκεί στη γωνία έτοιμος να αποκαλύψεί την νέα αιμορραγία.

Αλλά,όπως θα έλεγε και κάποιος γνωστός μου «δε γαμιέται…Καλά να πάθουν οι μαλάκες…”

Κι έτσι απλά, η ζωή ξαναπαίρνει τον Χανιώτικο δρόμο της χαιρέκακης σωτηρίας.

Τον δρόμο του χωρίς ευχαριστώ και χωρίς  μπράβο…

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.