Μια ακόμα ανέξοδη παράσταση…

0

Γενική Συνέλευση στον ΑΟΧ,λοιπόν.Μια ακόμη…

Μια Γ.Σ «υπό τη βαριά σκιά των τελευταίων γεγονότων»…

Μάλιστα…

Αλλά ποιών γεγονότων; Της απορριφθείσας εφέσεως; Και το Διαιτητικό; Δεν υπάρχει; Τι θα συζητήσουν , δηλαδή; Για κάτι που μπορεί να ανατραπεί μέσα στις επόμενες ώρες;

Θα συζητήσουν, δηλαδή, για τον τεθνεώτα χωρίς αυτός να έχει ξεψυχήσει ακόμα;

Ή σαν τα κοράκια συγγενείς μαζί με τις κλασικές μαυροφορεμένες μοιρολογίστρες θα προσπαθούν να αποδείξουν ποιος ήταν πιο κοντά στον μακαρίτη;

Γιατί, ας πούμε , δεν μπορούσε να πάρει παράταση μιας εβδομάδας; Όταν πλέον θα ήταν όλα ξεκάθαρα και τότε πραγματικά θα μπορούσε να γίνει συζήτηση ουσίας;

Μήπως γιατί πάλι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι θα έχαναν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις μεγαλεπήβολα σχέδια τους θυσιάζοντας τις «πολύτιμες ώρες τους» για να σωθεί η ιστορική ομάδα…;

Πόσες φορές έχουμε ακούσει τα ίδια και τα ίδια από τους ίδιους και τους ίδιους;

Και που ήταν όλοι αυτοί τα δυο-τουλάχιστον χρόνια-όταν το σωματείο εξευτελιζόταν σχεδόν κάθε εβδομάδα.Και δεν εννοώ αγωνιστικά…

Και μην προτρέξει κάποιος να ισχυριστεί ότι άλλο η ΠΑΕ και άλλο ο ερασιτέχνης διότι θα γελάσουν και οι πέτρες…

Είχα ζητήσει πριν από πολλές εβδομάδες να μου ξεδιαλύνουν οι «ιστορικοί μέτοχοι» κάποια απλά πράγματα.Φυσικά δεν έλαβα καμία απάντηση…

Και δεν περιμένω και καμία απάντηση ούτε και τώρα…

Βαρέθηκα, κουράστηκα όπως και η πλειοψηφία του κόσμου. Οι αστειότητες συνεχίζονται και συνεχίζονται…

Και τι δεν ακούσαμε πάλι αυτό το καλοκαίρι….

Από τον περήφανο συντοπίτη μας Μαρινάκη που είχε όνειρο ζωής να ηγηθεί του ΑΟ Χανιά μέχρι τον νεόκοπο αλλά ελπιδοφόρο πρόεδρο του Κισσαμικού που σαν τον ιππότη του παραμυθιού θα εμφανιστεί πάνω στο «άσπρο του άτι» και θα σώσει τη «βασιλοπούλα».

Και φυσικά ,όπως κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να έχει και «δράκο», ήρθε και η τελευταία πρόταση περί συγχώνευσης με κάποιον -μέχρι και το όνομα της νέας ομάδας βρήκαμε-του οποίου, όμως δεν του το είπαμε ακόμα γιατί φαίνεται του το κρατάμε έκπληξη…

Κι ο οποίος, μόλις του το πούμε θα «πετάξει τη σκούφια του απ’τη χαρά του» γιατί αποτελούσε και γι αυτόν(ναι…του μεγαλομπακάλη με το πούρο…) «όνειρο ζωής»…

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί μέτοχοι και συμμέτοχοι αν έχετε κάτι να δηλώσετε ας είναι σοβαρό, εμπεριστατωμένο και με μέλλον.

Αν όχι, αφήστε το σωματείο να «αποχωρήσει» με το κεφάλι ψηλά ώστε όλοι να το θυμούνται όχι ως ένα εξαμβλωματικό υβρίδιο αλλά  ως τον Ιστορικό Αθλητικό Όμιλο Χανιά…

 

Απάντηση