Νεκρός τελικός σε ζωντανή μετάδοση!

0

giaitsis-site-140x120

Εννιακόσιοι από τη μία και εννιακόσιοι από την άλλη και στη μέση οι «στυλάτοι» με τις προσκλήσεις. Από τη μία και την άλλη οι στρατιώτες και στη μέση οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί. Κι εγώ να βλέπω με το γιο μου τον τελικό των «αιωνίων» και να αλλάζω κανάλι από το πρώτο λεπτό.

Γιατί; Γιατί πληρώνω την ΕΡΤ από το υστέρημά μου, όπως όλος ο ελληνικός λαός και απαιτώ να έχω αυτό για το οποίο τα ακουμπάω κάθε δίμηνο. Αντιθέτως, οι κρατικοδίαιτοι (που μπορεί να έχουν δίκιο για την απεργία τους) με άφησαν να ακούω μαζί με το παιδί μου, ζωντανά, τον κάθε κάφρο να βρίζει μάνες και νεκρούς, να σπάει καρέκλες και να ανοίγει κεφάλια, να φέρνει τον πόλεμο μέσα στο ίδιο μου το σπίτι!

Όχι ρε… το δικό μου παιδί δεν θα το κάνω γενίτσαρο και μισθοφόρο σας. Να κρατήσετε για σας αυτό που πάτε να μου πουλήσετε, επειδή κάποιοι Αγγελόπουλοι που δεν ξέρουν τι έχουν, επειδή κάποιοι Γιαννακόπουλοι που δεν ξέρουν τι έχουν, θέλουν κι άλλα… κι άλλα… κι άλλα…

Δεν ανέχομαι να βλέπω τον αστυνομικό στο κέντρο του γηπέδου να φοβερίζει τους υπάνθρωπους από τη μία και την άλλη μεριά και να μη συλλαμβάνει… Γιατί τους ξέρει ποιοι είναι τα καλόπαιδα αυτά… Γιατί δεν πρέπει να τα πειράξει κανείς… Γιατί είναι τα παιδιά των βορείων προαστίων… γιατί είναι τα παιδιά των προέδρων… γιατί, γιατί, γιατί.

Τι να απαντήσω στον 6χρονο γιο μου όταν με ρωτάει «Γιατί δεν παίζουνε μπαμπά; Που είναι ο Διαμαντίδης;». Υποστηρίζει τον Παναθηναϊκό όπως ο πατέρας του… Να το βράσω!!! Που λέει και ο λαός. Με τους υπάνθρωπους των γηπέδων, ας μη δει ποτε ο γιος μου την αγαπημένη ομάδα του μπαμπά του και πιθανώς αγαπημένη δική του και αύριο.

Διαλυόμαστε κύριοι και το ξέρετε. Τα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας έχουν γίνει πια χιλιάδες κομματάκια σε ένα παζλ που κανείς δε φαίνεται να είναι διατεθειμένος να κάτσει να το φτιάξει.

Θλίψη, αδυναμία, ανικανότητα, υποταγή, βρωμιά… αυτή είναι κύριε μου η ελληνική κοινωνία του σήμερα, που δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Όσο η ίδια αποδέχεται την ανικανότητά της και ζει στη μετριότητα, τόσο το βαρέλι δεν θα έχει πάτο.

Αξίες; Ποιες αξίες; Ηθική; Ποια ηθική; Καμαρώστε λοιπόν τα τέκνα σας κύριοι, ένθεν και ένθεν, με ή χωρίς μπλουζάκια και σχόλια. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Καληνύχτα μας!

Απάντηση