Αρχίζει και γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ομάδα

Μιλώντας το καλοκαίρι με συναδέλφους αναρωτιόμασταν τι ακριβώς μπορεί να κάνει ο ΑΟΧ στην Football league.Ήταν η εποχή που τα διοικητικά βρισκόταν σε εξέλιξη και παρ΄όλα αυτά τα πρώτα ονόματα ποδοσφαιριστών είχαν ήδη ανακοινωθεί.

Για να πω την αλήθεια , έχοντας την εμπειρία πολλών παλαιοτέρων ετών στα του ΑΟΧ ήξερα, ότι όταν η Χανιώτικη ομάδα βρισκόταν στα πάνω της,   μεταγραφικά είχε , κατά βάσιν, από καλές έως πολύ καλές επιλογές. Από τον Γιούρι μέχρι τον Αθανασιάδη και τον Σωφρόνογλου μέχρι τον Καραμίγκο  η καλοκαιρινή μεταγραφικά παράδοση ήταν υπέρ του ΑΟΧ.

Το πρόβλημα του πάντα εμφανιζόταν στην πορεία, όταν τα επιφωνήματα χαράς διαδεχόταν οι πρώτες μουρμούρες και πολλάκις η απαξίωση…εν ολίγοις στη διαχείριση των κρίσεων…

Αυτό τώρα δεν θα το αναλύσω γιατί θα χρειαστώ να γράψω ..βιβλίο οπότε πάμε παρακάτω.

Η πρώτη μου-οπτική- επαφή με το νέο εγχείρημα ήταν ένα από τα τελευταία καλοκαιρινά φιλικά με την Επισκοπή στα Περιβόλια . Ήταν η πρώτη φορά που είδα από κοντά τον Παπατζίκο και τον Χατζηισαϊα, τον Μπουντόπουλο και τον Λουκίνα. Αλλά με μεγάλη μου χαρά χαρά και τον “νέο” Πάγκαλο.

Το αποτέλεσμα-πέραν του αδιάφορου τελικού σκορ- μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον.

Μια σφιχτή -εξαιρετικά καλοδουλεμένη μεσοαμυντικά ομάδα- με ταχύτατους μπροστινούς με πρώτο τον “καλπάζοντα¨Πάγκαλο.

Και κάτι άλλο, όμως, εξόχως ίσως και πιο σημαντικό.

Έναν αναγεννημένο Τσάτσο που απέχοντας έτη φωτός τόσο από το πρώτο πέρασμα του όσο και από το περσινό, να κρατά σφιχτά την μπαγκέτα του διευθυντή της ποδοσφαιρικής ορχήστρας , (υπεν)θυμίζοντας ότι ανήκει σε μια γενιά που έκανε την ποδοσφαιρική Ελλάδα (και όχι μόνο) να τρίβει τα μάτια της με το πάλαι ποτέ μεγάλο Αιγάλεω. Έχω την αίσθηση, ότι η άνοδος στην Football league αποδεικνύεται καθαρτήρια για τον ίδιον και τέλος πάντων ότι του θυμίζει κάτι από την αίγλη του παρελθόντος του.

Με την λευκή ισοπαλία στην Τρίπολη και με τα αποτελέσματα του μέχρι σήμερα ο ΑΟ Χανιά , έχω την αίσθηση, ότι αρχίζει και παρουσιάζει κάτι πολύ ελκυστικό και πολύ σύντομα , άνευ απροόπτου, θα γίνει talk of the town (ή ελληνιστί , θα αρχίσει να συζητιέται).

Ξεκάθαροι προσανατολισμοί, ξεκάθαροι ρόλοι, ξεκάθαρη στόχευση.Όσο εύκολο κι αν ακούγεται άλλο τόσο δύσκολο είναι.Χρειάζεται διαρκή δουλειά από όλους και αστείρευτες φυσικές δυνάμεις.

Η -σχεδόν- ομαδική άμυνα και -σχεδόν- ομαδική επιθετική ανάπτυξη είναι ζητούμενο όχι μόνον για τον Σεροπιάν και τον ΑΟ Χανιά αλλά και για τον …Μουρίνιο και την Τσέλσι.

Από την άλλη θα έρθουν και οι κακές μέρες. Και “στραβές” θα γίνουν και “ο Θεός θα κοιμηθεί” και τα διαιτητικά λάθη θα εμφανιστούν.

Εφόσον,όμως, ο Σεροπιάν και η παρέα του καταφέρουν να παραμείνουν στο πλάνο τους και ανταπεξέλθουν τότε , έχω την εντύπωση, ότι θα πρέπει να περιμένουμε πολλά και μεγάλα πράγματα από αυτήν την ομάδα.