Αυτό,κόουτς,μάλιστα.Μας αρέσει.

Δυο αγώνες με ισάριθμες νίκες αλλά πάνω από όλα με καλές έως -κατά διαστήματα- εξαιρετικές εμφανίσεις είναι κάτι που αξίζει να μνημονευτεί ιδιαίτερα.

Κυρίως οι εμφανίσεις.Δυο πρώτα ημίχρονα εντελώς διαφορετικά από αυτά που η ομάδα μας είχε συνηθίσει.Total football.Διαρκής κίνηση, πίεση του αντιπάλου σε παγίδες στις γωνίες ,δυο τρεις παίκτες πάνω του όταν έχει  μπάλα, γρήγορες μεταβιβάσεις, στοιχεία Αναστασιάδη δίχως άλλο.

Όποιος θυμάται τον Παναθηναϊκό του Άγγελου θα καταλάβει τι εννοώ.Προφανώς δεν γίνονται ποιοτικές συγκρίσεις αλλά η τακτική είναι η ίδια.

Ο αναγεννημένος Ναζλίδης στην μακράν καλύτερη σεζόν του , η σημαντική προσθήκη του Γιάννου που απελευθερώνει τον Αναστασάκο και σαν τρέϊλερ εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για κάθε άμυνα, ο πολύ βελτιωμένος Κάλαϊτζιτς και ο σοβαρός Δέντσας συνθέτουν μια μεσοεπιθετική γραμμή εξαιρετικά επικίνδυνη και κατά πως φαίνεται και εύστοχη.

Στο Γεντί Κουλέ ο Πλατανιάς απέδειξε ότι μεταξύ των δυο ομάδων η ποιότητα γέρνει …δυτικά.Μετά το σόου Σίσιτς και την εκνευριστική αστοχία των Περιβολίων, στο Θ. Βαρδινογιάννης χωρίς τον Σλοβένο -πριμαντόνα ήρθε η απόλυτη επιβεβαίωση του ποιος είναι το φετινό αφεντικό της Κρήτης.

Θα συμφωνήσω ότι το γκολ του  Μονιάκη άλλαξε τα δεδομένα. Θέλω, όμως κάποιος να με πείσει ότι ακόμα κι αν δεν έμπαινε το συγκεκριμένο ο Πλατανιάς δεν θα ήταν και πάλι νικητής.

Μισή παραμονή; Ήρεμα, κύριοι. Το καράβι έχει ακόμα πολύ ταξίδι. Τριάντα και πάνω θέλουμε για σίγουρη παραμονή.Αν νικηθεί και η ΑΕΚ τα ξανασυζητάμε.

Θα ξαναμουρμουρίσω.

Πολλά τα αβίαστα λάθη στα είκοσι λεπτά του δεύτερου μέρους.Υπερβολικά πολλά και παιδαριώδη.Ο Κάστελς δεν εμπνέει, ιδιαίτερα στα χαμηλά. Ανασταλτικά χρειάζεται πολύ δουλειά.Κι ο Άγγελος -όπως κι η Παναγιά- το γνωρίζουν καλύτερα από μένα.

Η περίπτωση του Άλκη Δημήτρη,παρακαλώ, να διδάσκεται στους νεαρούς ποδοσφαιριστές.Για να μάθουν από νωρίς τι σημαίνει δουλειά, αυταπάρνηση και θέληση.

Μπράβο παλλικάρι μου, που θα έλεγε και μια ψυχή…