Κι όμως,μόλις τώρα αρχίζει…

Με απόλυτη επιτυχία και υψηλή θέση στην βαθμολογία ο Πλατανιάς στην παρθενική του εμφάνιση στη μεγάλη κατηγορία  ”ανάγκασε” τους τρεις χιλιάδες φίλους του να του δώσουν ένα πολύ ζεστό χειροκρότημα , ευχαριστώντας τον για τις όμορφες στιγμές που τους χάρισε ολόκληρη τη σεζόν.

Μια σεζόν που είχε πολλές διακυμάνσεις συναισθημάτων με χαρές , απογοητεύσεις αλλά τελικά πολλά χαμόγελα.

Ιδιαίτερη αναφορά στο αγωνιστικό κομμάτι θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε τις επόμενες μέρες.

Σε πρώτη, πάντως ανάγνωση η χρονιά ολοκληρώθηκε με θετικό πρόσημο.

Παρόλα αυτά, η δουλειά που μόλις τελείωσε , στην πραγματικότητα μόλις ξεκίνησε. Ο Πλατανιάς “έκανε” το αγροτικό του και πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες.Τα φετινά λάθη πρέπει να μπουν στο μικροσκόπιο διοίκησης και προπονητή- τα ενδιάμεσα των λεγομένων Αναστασιάδη στη συνέντευξη τύπου,προσωπικά, με πείθουν ότι άνευ συγκλονιστικού απροόπτου, θα συνεχίσουν μαζί- και με μοναδικό γνώμονα την καθιέρωση της ομάδας στη Superleague όχι μόνον τη ερχόμενη σεζόν αλλά στο διηνεκές το “κτίσιμο” της επόμενης ομάδας θα πρέπει να αρχίσει άμεσα.Για μια σεζόν, μάλιστα με δεκαοκτώ ομάδες και με πολύ μεγαλύτερη ανάγκη αρκετών περισσότερων παικτών τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα σε σχέση με την σεζόν που ολοκληρώθηκε.

Η αναφορά του κόουτς ότι το ρόστερ στήθηκε  σε δεκαπέντε ,μόλις,ημέρες καταδεικνύει και την πεποίθηση του Αναστασιάδη για το -αναγκαστικά-βιαστικό και ελλειπές του πράγματος αλλά και την θέληση του να μην επαναληφθεί.

Είναι σίγουρο, ότι πολλοί -έως και πάρα πολλοί- από τους παίκτες που γνωρίσαμε , μάλλον δεν θα τους ξαναδούμε και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε προς τα που θα κινηθούν οι επιλογές.

Παράλληλα, βέβαια, οι αλλαγές που χρειάζονται να γίνουν και πέραν του αγωνιστικού είναι πάμπολλες και ειδικά στην γενικότερη οργάνωση του σωματείου που ενώ με πολύ μεράκι και φιλότιμο οι άνθρωποι του Πλατανιά -και όχι  μόνον της διοίκησης-κατάφεραν να ανταπεξέλθουν σε μεγάλο βαθμό στις απαιτήσεις της κατηγορίας, ωστόσο γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι για την επερχόμενη περίοδο , δεν αρκούν.

Ας μη γκρινιάζουμε, πάντως, από τώρα.Άλλωστε θα έχουμε πολύ χρόνο να το κάνουμε τους επόμενους μήνες.

Στον ΑΟΧ , τώρα.

Η μεγάλη νίκη του επί του Φωστήρα , ήταν μόλις το πρώτο από τα αρκετά βήματα που οφείλει να κάνει.Αν, βέβαια, δεν το έκανε και αυτό τώρα θα γράφαμε άλλα.

Εκείνο, όμως που πραγματικά δεν καταλαβαίνω είναι  γιατί πάντα κάποιος πρέπει να “ταράζει” τα ούτως ή άλλως “θολά νερά”.Και αναφέρομαι στον Σεροπιάν που “υπενθύμισε” το πόσο μόνος αισθάνεται εκείνος και οι ποδοσφαιριστές του.

Αν λοιπόν, είναι έτσι απορώ για ποιο λόγο έγιναν όλα όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες.Εννοώ, τις συναντήσεις των οργανωμένων  και της διοίκησης με το ποδοσφαιρικό τμήμα.

Ας κάνει, λοιπόν, ο καθένας τα κουμάντα του και ας πορευτεί μόνος του…

Μόνον ,που έτσι αμφιβάλλω αν καταφέρει κάτι στο τέλος του δρόμου…